Podstawy Dharmy
to wybór pojedynczych wykladów lub fragmentów dłuższych nauk Jego Świątobliwości Siedemnastego Karmapy wyjaśniających podstawowe pojęcia filozofii
i praktyki buddyjskiej ze szczególnym uwzględnieniem tradycji karma kagju.

 


 

Mistrz Czandrakirti powiedział we „Wkroczeniu na środkową ścieżkę”: bogactwo płynie ze szczodrości, bogactwo nie pojawia się bez przyczyny. Dlatego właśnie nasz Nauczyciel najpierw mówił o szczodrości. Jeśli mamy być szczęśliwi, musi najpierw zaistnieć przyczyna szczęścia. Jest nią bogactwo i dostatek. Ale bogactwo i dostatek też nie biorą się bez przyczyny. Aby mogły się pojawić, konieczna jest zasługa.

Czytaj więcej...

 
Linia kagju

Współcześnie wielu uczonych twierdzi, że określenia „cztery starsze linie przekazu” i „osiem młodszych linii przekazu” szkoły karma kagju powstały za czasów Dziamgona Kongtrula Lodro Thaje, a więc w wieku XIX. Jednakowoż na przełomie XVII i XVIII wieku żył wielki nauczyciel linii przekazu taklung kagju – Taklung Ngałang Namgjal. Napisał on historię taklung kagju. Napisał również, między innymi, powszechnie odmawianą modlitwę ofiarowania herbaty. I właśnie ta modlitwa napomyka o czterech starszych i ośmiu młodszych liniach przekazu wywodzących się od Gampopy i jego siostrzeńca. Także Czwarty Khamtrul Rinpocze Ciekji Njima z linii drukpa kagju pisał w swojej autobiografii o czterech starszych liniach kagju: barom, tsalpa, phagmo drupa oraz karma kamtsang. Widzimy więc, że linie przekazu kagju określano w ten sposób już przed Dziamgonem Kongtrulem Lodro Thaje.

Czytaj więcej...

Wszystkie główne tradycje religijne zaczynały się, jak sądzę, od duchowości. Prawdziwego, żywego doświadczenia, które nie jest zwykłym obyczajem, tradycją czy po prostu systemem wierzeń.

Weźmy na przykład Buddhę, który od najmłodszych lat zadawał sobie pytania, najważniejsze pytania o życie. Kim jestem? Czym jest ten świat? Szukał odpowiedzi na te pytania – o sens, o prawdziwą treść. W imię tego porzucił książęcy pałac i udał się na pustkowie, zadając sobie bezustannie te pytania. I wreszcie znalazł na nie odpowiedź.

Czytaj więcej...

Istota nauk buddyjskich zawarta jest w tych czterech wersach:

Nie czyń niczego złego,
poświęć się doskonałej prawości
i okiełznaj własny umysł –
oto nauka Buddhy.

Całą Dharmę Buddhy sprowadzić można do wskazówek dotyczących działania na rzecz innych i nieczynienia krzywdy.

Czytaj więcej...

Niezależnie od tego, do jakiej tradycji religijnej należymy, najpierw musimy zrozumieć jej podstawy. W buddyzmie taką podstawą jest Schronienie, fundament wszystkich praktyk tej tradycji – od śrawaków i pratjekabuddów hinajany, przez szkołę „tylko umysł” i szkoły środkowej ścieżki, po tajemną mantrajanę z jej czterema klasami tantr. Wrota wszystkich ścieżek sutr i tantr otwiera ślubowanie Schronienia. Każdy, kto zostaje buddystą, przyjmuje to ślubowanie jako pierwszy krok do otrzymania nauk Buddhy.

Czytaj więcej...

Ci, którzy podążają ścieżką buddyjską, pragną doprowadzić wszystkie czujące istoty do szczęścia, a ostatecznie – do pełnego Przebudzenia. Jego osiągnięcie oznacza wyplenienie wszystkiego, co należy porzucić – zaciemnień emocjonalnych, zaciemnień nieświadomości i nawykowych skłonności – oraz urzeczywistnienie wszystkiego, co trzeba rozwinąć – mądrości, która rozumie naturę zjawisk, oraz mądrości, która widzi je w ich nieskończonej różnorodności. Krótko mówiąc, pełne Przebudzenie to osiągnięcie pułapu, na którym wszelkie błędy zostały wykorzenione, a wszystkie pozytywne właściwości – rozwinięte.

Czytaj więcej...