BonnTeachingD3 0137 2286

 

Tematem tych wykładów jest praktyka Czenrezika połączona z rozmyślaniem nad czterema niezmierzonościami i wskazówkami do medytacji. Jego Świątobliwość Karmapa wygłosił je w Bonn 29 sierpnia 2015 roku, podczas swojej drugiej wizyty w Europie.

 

 


Instrukcje do medytacji opierają się na sadhanie skomponowanej przez Siddhę Thangtonga Gyalpo, której tekst znalazł się w zbiorze Kagju Mynlam: modlitwy i rytuały pod tytułem: „Praktyka Współczującego, przynosząca istotom niezmierzony pożytek“. Podczas przekazu wskazówek do tej praktyki Jego Świątobliwość Karmapa przytoczył strofy udawania się po Schronienie i rozwijania bodhiczitty z innego tekstu, z Tradycji Żelaznych Mostów, które po konsultacji z Karmapą, zmieniliśmy na wersy powszechniej używane w tej praktyce. 

 

Ostatnimi czasy świat nawiedza wiele nowych problemów, wiele konfliktów i walk. W wyniku wojen ogromna liczba ludzi zmuszona jest opuszczać swój kraj i szukać schronienia na uchodźstwie. Ich sytuacja sama w sobie jest już wielkim problemem, a dodatkowo wywołała poważny kryzys emigracyjny w Europie. Nazywamy to kryzysem, dlatego że bardzo trudno jest podjąć decyzje, które ten problem rozwiążą. W Europie, pośród ludzi, którzy już tu mieszkają, często dochodzi do konfliktów na tle etnicznym. Jest to zatem czas, w którym wartość szczególną mają – poza niezbędną wiedzą – takie wartości jak współczucie, siła ducha, troska o innych, wzajemna sympatia i tolerancja. Przyglądanie się temu, co obecnie dzieje się na świecie, stanowi – myślę – dobrą podstawę do rozwijania tych wartości. 

Czytaj więcej...

Zacznijmy od przeglądu porannych informacji. Dzisiaj na przykład serwisy przekazały wiadomość o tragicznej śmierci 40 uchodźców zamkniętych w pozostawionej na autostradzie furgonetce. Wcześniej zaś dowiedzieliśmy się o zatonięciu statku przewożącego uciekinierów z Syrii do Europy. Nikt nie ocalał, a morze wciąż wyrzuca na brzeg ich martwe ciała. Kiedy docierają do nas takie wiadomości, nie wystarczy powiedzieć: Biedni ludzie, jak mi ich szkoda. Spróbujmy raczej odnaleźć w sobie szczere współczucie, naturalny odruch chęci pomocy. Innymi słowy pytajmy samych siebie – Czy mogę coś dla nich zrobić? Prawdziwe współczucie nie ogranicza się do życzenia ustania cierpienia. Jest ono raczej zobowiązaniem do usuwania cierpienia istot, osobistym zaangażowaniem w stylu: To właśnie ja sprawię, że inni przestaną cierpieć. 

Czytaj więcej...