Istnieją pewne rodzaje cierpienia, którego kobiety muszą doświadczać jedynie dlatego, że są kobietami. Postanowiłem więc – i gorąco tego pragnę – poświęcić życie łagodzeniu tego cierpienia. Nie wiem, jakie przyniesie to efekty, ale wiem, że chcę koić ból i zmieniać trudną sytuację kobiet.
Szlachetność serca. Czyli jak zmieniać świat, zaczynając od siebie.

 

W roku 2014, po raz pierwszy w 900-letnich dziejach szkoły karma kagju, Jego Świątobliwość Karmapa powołał do życia seminaria Dharmy dla mniszek. To historyczne wydarzenie będzie kontynuowane, co odzwierciedla wagę, jaką obecny Karmapa przywiązuje do równouprawnienia kobiet.

Jak Jego Świątobliwość sam wyjaśnił, ponieważ pewność siebie, obok mądrości, jest dzisiaj przymiotem, który mniszki powinny rozwijać szczególnie mocno, organizowane dla nich seminaria Dharmy przybrały nazwę: Arja Kszema. Arja Kszema była mniszką Buddhy Śakjamuniego, która pośród wszystkich jego uczennic odznaczała się największą pewnością siebie i zrozumieniem Nauk.

Jego Świątobliwość wielokrotnie podkreśla, że kobiety powinny mieć dostęp do wszystkich metod rozwijania trzech najlepszych rodzajów praktyki – najlepszej samodyscypliny, najlepszego zrozumienia i najlepszej medytacji. Do niedawna mniszki nie otrzymywały adekwatnych szans do poszerzania swego wykształcenia i nadal nie mogą przyjmować ślubowań bhikszuni, które są dla kobiet najbardziej zaawansowaną formą praktykowania samodyscypliny. Zimowe seminaria Dharmy dają im dużo większe możliwości zdobycia wyższego wykształcenia, a zarazem wzmacniają w nich odwagę, by śmiało domagać się pełnych święceń mnisich.

Jego Świątobliwość Karmapa osobiście przewodniczył wszystkim sesjom pierwszego zimowego seminarium Arja Kszema, które odbyło się w Bodhgai w Indiach w styczniu 2014 r. Uczestniczyło w nim ponad 200 mniszek z ośmiu klasztorów żeńskich kagju oraz mniszki z zagranicy i wielu świeckich uczniów. Mniszki słuchały wykładów Karmapy, studiowały podstawy logiki buddyjskiej, prowadziły debaty, a także brały udział we wspólnych praktykach i wydarzeniach specjalnych.

Jednym z nich była ułożona przez Karmapę ceremonia dedykowana rozkwitowi Dharmy mniszek. Składają się na nią głównie modlitwy do Anandy, asystenta Buddhy, który wspierał prośby ciotki Buddhy, Mahapradżapati Gautamy, o udzielanie kobietom ślubowań bhikszuni. Sutry mówią, że w przyszłości mniszki potrzebujące opieki powinny kierować modlitwy do Anandy, który był emanacją Bodhisattwy Padmapaniego, dlatego rytuał skomponowany przez Siedemnastego Karmapę skupia się głównie na pochwałach Anandy.

Podczas Arja Kszema mniszki spełniają role mistrzów śpiewu (umdze), mistrzów rytuału oraz przejmują na siebie wszystkie obowiązki organizacyjne. Już podczas pierwszego seminarium Karmapa zauważył, że choć zimowe seminaria mnichów kagju – Kagju Gyncie – odbywają się od kilkunastu lat, poziom zorganizowania mniszek całkowicie im dorównuje.

Mniszki, wykorzystując szansę, jaką stworzył dla nich Jego Świątobliwość, z większym entuzjazmem podchodzą do nauki i nabierają więcej odwagi. Podczas uroczystego zakończenia pierwszego seminarium Arja Kszema grupa mniszek oficjalnie poprosiła Karmapę o święcenia bhikszuni, a ten obiecał zebranym, że zrobi wszystko co możliwe, pokreślił jednak, że tak przełomowe wydarzenie musi się odbyć we właściwym czasie – ani zbyt wcześnie, ani zbyt późno. Jego Świątobliwość przepowiedział również, że seminaria Dharmy dla mniszek będą kontynuowane nie tylko za jego życia, ale również w czasach wszystkich przyszłych Karmapów.